Grayson Perry

 

64F11B75-10C1-4FAA-B055-51604824BA2D

‘By trying not to be original I found my distinctive voice’

Ze zijn er: kunstenaars die wars van mode geheel hun eigen gang gaan, tegen de stroom in, volkomen onafhankelijk hun weg zoeken en tóch een groot publiek weten te bereiken. De Brit Grayson Perry is er zo een. Opgegroeid in een ingewikkeld gezin in Essex waar hij zich al op jonge leeftijd uit terug moest trekken,  is hij zijn teddybeer van toen, Alan Measles, trouw gebleven. Vernoemd naar Alan, een vriend uit zijn kindertijd met wie hij tegelijkertijd de mazelen kreeg. De beer vervult nog steeds een belangrijke rol in zijn werk.
Perry vond aanvankelijk in keramiek zijn medium, toen dat in de hedendaagse kunst nog een bedenkelijk materiaal was. Hij ging wandkleden maken toen dat nog niet bon ton was en droeg graag vrouwenkleding vér voor de gender-discussies.

Wat ik zo knap vind is dat hij de zwaarste onderwerpen (identiteit, sexualiteit, macht, politiek) met humor benadert zonder dat het flauw wordt, provocatief is zonder vervelend te zijn, en in full dress ook bewonderd wordt door de hooligans van Chelsea. Hij is uiterst innemend, slim en nieuwsgierig. In een serie over ‘taste’ die hij voor Chanel 4 maakte beweegt hij zich met hetzelfde gemak in de lower- als in de upperclass. Zonder vooroordelen, zonder moreel oordelen.

 

Grayson-Perry-I-Love-Beauty-2005-Private-Collection-02.jpg

They are there: artists who go their own way, against the current fashion, completely independently and yet able to reach a large audience. The Brit Grayson Perry is one of them. Having grown up in a complicated family in Essex, where he had to get away from at an early age, he remained faithful to his teddy bear, Alan Measles. Alan was his friend when he was eight with whom he got the measles at the same time. The bear still plays an important role in his work.
Perry initially found his medium in ceramics, when that was still a questionable material in contemporary art. He was going to make wall hangings when it was not done and liked to wear women’s clothing far ahead of the gender discussions.

What I find so good is that he approaches the heaviest subjects (identity, sexuality, power, politics) with humor without being faint, provocative without being annoying, and in full dress being admired by the hooligans of Chelsea. He is extremely engaged, smart and curious. In a series about ‘taste’ he made for Chanel 4 he moves with the same ease both in the lower and in the upperclass. Without prejudice, without moral judgments.

 

IMG_7672.jpg

 

 

 

Tot 3 februari 2019 is er in de Monnaie de Paris een aantrekkelijk overzicht te zien van zijn werk, met een aantal nieuwe gobelins die betrekking hebben op de Brexit, de motor natuurlijk, Measles, de jurken, veel vazen en grote, nieuwe houtdrukken.

Er is op youtube een schat aan gesprekken, documentaires, en lezingen van Perry te vinden. Deze is mooi:
About the working class’ taste: http://www.youtube.com/watch?v=QJVWvhZQJJE

1DBCBD4B-254D-4D8C-9905-CAF176DB7AAD
motorcycle with chapel at the back, housing Alan Measles

Until February 3, 2019, the Monnaie de Paris shows an attractive overview of his work, with a number of new gobelins related to the Brexit, the motorcycle of course, Measles, the dresses, many vases and large new wood prints.

There is a wealth of conversations, documentaries, and Perry lectures to be found on youtube.

 

 

571DFEE7-B96B-4724-948F-B37FF1B621C7

perry and queen.jpg