ger gijsbert ik

maandag 12 februari

Het Institut Néerlandais in Parijs was vermaard. Het onderhield dik vijftig jaar de culturele betrekkingen tussen Nederland en Frankrijk, organiseerde talloze tentoonstellingen, voorstellingen, concerten en bemiddelde tussen kunstenaars en curatoren. In 2013 moest het (bezuinigingen) zijn deuren sluiten.

Het instituut zat in een fantastisch pand dat eigendom is van Fondation Custodia, waar de collectie van verzamelaar Frits Lugt beheerd wordt. Die verzameling (die nog altijd groeit) bestaat uit zo’n 7000 tekeningen, 30.000 prenten, 200 schilderijen en zeker 40.000 kunstenaarsbrieven (!) en ik denk dat de huidige directeur Ger Luijten ze allemaal kent. Omdat Gijsbert van der Wal voor de NRC een recensie schrijft over de tentoonstelling die er nu te zien is, over de schilder Georges Michel, werden we door Ger Luijten rondgeleid. Het is echt zoals je je een collectie-huis droomt. Alles klopt. Prachtige ruimtes, smaakvol, goed licht, mooie kleuren, een aantrekkelijke, overzichtelijke boekhandel, géén café en een bevlogen directeur die niet uitverteld raakt. Hij weet precies dat een ets die zij hebben de eerste staat is, dat de tweede bij een privé-verzamelaar in Philadelphia zit en de derde in het museum van Bratislava, ik zeg maar wat. Een totaal overzicht hebben en alle verbanden zien.

 

IMG_6625

De olieverfschetsen in het trappenhuis

 

Georges Michel (1763-1843 – ongeveer de tijd van William Turner), legde zich voornamelijk toe op landschappen en stevige wolkenluchten. Hij werd beïnvloed en geïnspireerd door de 17e eeuwse Nederlandse meesters als Van Ruisdael en Hobbema, en dateerde noch signeerde zijn schilderijen. Eén werk in de tentoonstelling onderscheidde zich van alle andere. Het was een volkomen moderne houtskool-tekening op grijs papier, met een woeste lucht en twee kleine figuren op de voorgrond. Je onderging de handeling van het maken, direct genoteerd, geen gepruts en niks gepoetst. Je was erbij.

 

54531, 1977.128.2

Georges Michel, Paysage, houtskool, New Haven, Yale University Art Gallery

 

En dan was er ook nog een tentoonstelling met geschilderde miniaturen uit eigen collectie. Allemaal kleinoden van enkele centimeters, mooi in zilver gevat of in leren foedralen, of in mini houten lijstjes. Om bij je te dragen, zoals we nu een foto van iemand kunnen laten zien.

 

liotard

Een van de aantrekkelijkste was een portretje dat Liotard in 1750 schilderde van Madame -Après nous le déluge– de Pompadour. Niet hoger dan vier, vijf centimeter, met een nauwelijks te begrijpen glimlach. Ah, die Liotard die ook al zo’n meester was in pastelkrijt.

 

Étienne_Liotard_-_Portret_van_Marie_Fargues,_echtgenote_van_de_kunstenaar,_in_Turks_kostuum

Een pastelkrijt tekening van zijn vrouw Marie Fargues,
nu in bezit van het Rijksmuseum.

 

 

Het Cité:

het cité

Bij het oranje cirkeltje zit ik!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s